Op werkbezoek in de jeugzorg
Weten waar je het over hebt… Het lijkt zo eenvoudig, maar als woordvoerder Jeugdzorg in de Provinciale Staten van Limburg is dat minder eenvoudig dan het lijkt! Er wordt enorm bezuinigd op de jeugdzorg en tegelijkertijd is men ook volop plannen aan het maken om de verantwoordelijkheid voor de jeugdzorg over te dragen naar gemeenten. Maar ondertussen is er ook nog de realiteit van alledag: de zorg voor kinderen, jongeren en gezinnen draait door; jeugdhulpverleners voeren nog iedere dag hun belangrijke werkzaamheden uit. Mijn vraag is echter: hoe doen ze dit onder de door bezuinigingen steeds moeilijkere omstandigheden die uiteraard de nodige druk en onrust met zich meebrengen? Om daar een antwoord op te krijgen is er maar één manier: zelf gaan kijken!
De afgelopen weken heb ik een aantal jeugdzorginstellingen bezocht -waaronder Xonar- om zelf te gaan kijken, luisteren en ervaren hoe het is om in de jeugdzorg te werken en om van cliënten te horen wat hun ervaringen met jeugdzorg zijn. Op woensdag 21 september was ik te gast op de lokatie Severenstraat, waar ik een dagje mee mocht lopen met ambulant hulpverlener Louk Heugen. Samen met zijn teamleider heb ik allereerst een goed gesprek gevoerd over bezuinigingen, groeiende werkdruk en wachtlijsten, maar ook over mogelijkheden, kansen en nieuwe manieren van werken. Over de problemen die ontstaan nu collega’s moeten vertrekken, maar ook over de ideeën die er zijn om de hulpverlening aan kinderen te verbeteren.
’s Middags mocht ik mee op huisbezoek; voor mij een uitgelezen kans om te ervaren wat ambulante hulpverlening in praktijk inhoudt. Hoewel de hulpverlening mij vanuit mijn opleiding aan de sociale academie niet vreemd is, was het voor mij van begin tot eind een waardevolle en leerzame ervaring om aan den lijve te ervaren hoe jeugdzorg het verschil kan maken in de toekomst van een kind en een gezin. Het was mooi om te mogen ervaren waar het in de jeugdzorg allemaal om draait en waarom het zo ongelooflijk belangrijk is dat we dit zo goed mogelijk regelen.
In de discussies die momenteel over de jeugdzorg worden gevoerd, staan helaas vaak efficiency, beleid en geld centraal, maar niet het kind zelf. Naar mijn mening zou niet de vraag ‘wat gaat dat allemaal kosten?’ centraal moeten staan, maar juist de vraag ‘wat is het ons waard?’. Dát zou namelijk een discussie zijn die recht doet aan de jeugdzorg!
